Fiss 2010 (Mannuhhh weekend)

Woensdagnacht 14 april begint de voorpret. De Zeeburgertunnel of toch maar de Coentunnel. “Mij maakt het niet uit” zegt de een. “Volg de GPS nou maar” zegt de ander. Uiteindelijk neemt de chauffeur de beslissing: de Zeeburgertunnel. Ruim voor Utrecht al hyper van de fruittella…gevulde koeken…redbulll….het maakt niet uit. DeMANNUHHH zijn op pad.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Natuurlijk is de emotionele bankrekening van de vrouwen ruim gecompenseerd. Dat moest ook wel want het weekend werd namelijk wat opgerekt naar een lang weekend. De vrouwen zijn uiteindelijk gezwicht voor onze sterke argumenten: “Het is anders de moeite niet”, “Jij gaat ook wel eens op weekend”, “Het is voorbij voor je het weet”, “Ik vind het zelf ook wel lang”….

Donderdagmorgen rond negenen zijn de Mannuhh present bij het Fruhstuck. Na een nacht doorrijden zijn we aangekomen in 3 ploegen. Francisco met de slapende Floris en Rien. Jan Willem die het hele stuk alleen heeft gereden met Marc en Rob als stand in chauffeurs. Herbert, Vincent en ondergetekende in de laatste auto welke veel tijd had verloren bij de pitsstop.

Fiss. We zijn er. Een rustige entourage. Het hele dorp weet dat we er zijn, we zijn immers de enige betalende gasten van het dorp. Marc heeft alles as usual goed en strak geregeld. Skipassen, uitgestippelde routes: het lijkt alsof we met een reisorganisatie op pad zijn. Alhoewel Vincent moest nog wel even in de lift een reisverzekering afsluiten. Skiën en snowboarden doen we naar hartelust. De pistes zijn goed geprepareerd, alleen de laatste afdaling naar het dorpje is ff opletten geblazen. Daarna de beloning: de apres ski. Enkele ingrediënten: biertje Obstler Jan Willem en veel veel Magnums. Nog een biertje….nou vooruit nog maar een….enz. In je eentje drinken is geen klap aan: daarom maar met zijn allen. O ja we moeten nog eten, ook al is het maar voor de vorm: met 9 timide ingehouden verlegen jongens het dorp in. Bestellen. In het Duits gewoon hard praten is het motto. Doe maar 8 van die schnitzels en 1 hertenpannetje. We zullen wellicht nooit weten wat er precies in heeft gezeten. Misschien dat Vincent het nog weet. Daarna apres apres ski en naar het hotel , een hele zoektocht voor sommigen. Wachten tot je bed voorbij komt en dan erin springen. Was een prima dag zo, laat vrijdag en zaterdag maar komen. Skitechnieken werden verder bijgepunt, snowboarden werden nog fijner afgesteld. Daarna werden de leidingen goed doorgespoeld.

Was een echt tafelweekend: kennismaking met de Oostenrijkse cultuur, sportief, zelf de de financiele afwikkeling was goed geregeld. Bij twijfel: zet maar op de rekening van Tonny.

Gelukkig hebben we de foto’s nog ..

Jean Henri